„Rokossowski przywitał się z nimi.
— No cóż, towarzysze, popracowaliśmy trochę, pokopaliśmy i poryliśmy matkęziemię, czekamy tylko na termin. Nasz zwiad też zgadza się na ogół z datą, którą przekazaliście nam ostatnio szyfrówką.
— Generale, chociaż nowych informacji nie mamy, nie ulega dla nas wątpliwości, że między trzecim
a szóstym lipca Niemcy uderzą z całą pewnością. Trzy razy Hitler odraczał atak, tym razem nie wytrzyma, a i jego sztab nie wytrzyma. Nie mają już wyjścia. Pokażcie raz jeszcze, co tam macie na waszej mapce, pokażcie — powiedział Wasilewski, który wraz z (marszałkiem Żukowem był przedstawicielem Kwatery Głównej.
Zbliżyli się do zakrytej kotarą wielkiej mapy ściennej sklejonej z mniejszych płacht map taktycznych; szef sztabu odsłonił ją i ująwszy pałeczkę zaczął nią wodzić po zielonoburej płaszczyźnie.
— A zatem główne siły 9 armii Modela — pokazywał szef sztabu — mamy tu na północy na odcinku Głazunowka — Tagino. Na 32 kilometrach zmasowa nych jest 12 dywizji, w tym 6 pancernych, no i 6 lub 7 dywizji piechoty. Odwody mają też niemałe. Liczymy, że przeciętnie na kilometr frontu zgrupowali do 4500 ludzi, 40 do 50 czołgów i. 70 do 80 dział. Razem mamy tu do czynienia z 300Ó czołgów i dwa razy większą ilością dział i moździerzy. To diabelnie wiele!“(12)