„Wszystkie te myśli przeleciały mi przez głowę w ułamkach sekund. Już biegnąc szukałem palcami klawiszy łączności i blokady. — Aria!!!
Jeszcze dwadzieścia metrów przede mną. Dziesięć. Ostrzegawcze lampki, niemal niewidoczne z większej odległości, były tuż. Za chwilę...
Potknąłem się i poleciałem do przodu. Z trudem złapałem równowagę, ale straciłem kilka metrów. Biegła wprost w barierę siłową, za moment przetnie ją, niemal ocierając się o czerwone światełko...
Wykonałem kilka ostatnich, rozpaczliwych skoków i wreszcie udało mi się jej dopaść. Zacisnąłem garść na bluzce na plecach i ile sil szarpnąłem dziewczynę do tyłu. Zauważyłem jeszcze, jak upadła i była to ostatnia rzecz, którą zanotowała moja świadomość. Przed oczami zawirowały mi koła. Chciałem coś powiedzieć, ale nie mogłem otworzyć ust. Serce podskoczyło we mnie jak sprężyna i ucichło.
Powieki ciążyły mi niczym po wielu nieprzeapanych nocach. Otworzyłem oczy i natychmiast .umknąłem je na powrót. Przez ten ułamek sekundy wydawało mi się, że widzę stojącego nade mną całkiem obcego faceta. Nonsens. Majaczenia.
Do moich uszu dobiegał wysoki szum, jakby pracującego wentylatora. Leżałem wygodnie I nagle zdałem sobie sprawę, że nie jestem ani w kabinie mojego Janusa, ani w bazie. Tam nie liylo takich foteli.“(10)